Strona: 1/12
Decyzja o otwarciu szkoły średniej w Gdańsku Oliwie zapadła w 1910r.
Prace budowlane rozpoczęto w roku następnym a zakończono w 1912r. (całkowity koszt budowy wyniósł 93869 marek).
W szkole znajdowały się wszystkie potrzebne pomieszczenia - specjalistyczne gabinety, przestronne sale, reprezentacyjna aula, szatnie i biblioteka. W okresie jesienno - zimowym w szkole funkcjonowała stołówka dla nauczycieli i uczniów. Bez większych zmian "Realgymnasium" przetrwało do roku 1934, gdy szkole nadano imię Hermana Goeringa (hitlerowskiego marszałka lotnictwa) oraz utworzono szkołę koedukacyjną.
W lutym 1945 roku, w związku ze zbliżaniem się frontu, przerwano zajęcia. Odbywały się tylko zajęcia przysposobienia obronnego. Podczas wojny zostało zniszczonych osiemdziesiąt procent budynków - na szczęście budynek szkoły ocalał.
Po wojnie, aby przywrócić budynkowi jego dawną świetność mieszkańcy Oliwy pomagali przy jego renowacji. Ówczesne zbiory biblioteki ograniczały się do podarowanych przez kierownika Wydziału Kultury i Sztuki w Gdańsku, Mariana Pelczara, kilkunastu książek w języku polskim. Przekazywanie wiedzy w gmachu przy ulicy Polanki ruszyło pełną parą 7 maja 1945 roku.
Liczba uczniów trzech klas podstawowych i jednej licealnej wynosiła 95 - 58 dziewcząt i 37 chłopców. Przez krótki okres gościem "piątki" była szkoła muzyczna. Pierwsi absolwenci (a było ich 72) opuścili budynek szkoły 17 sierpnia 1945 roku.
Dzięki funduszom (10000 zł) otrzymanym z kuratorium odnowiono pracownie fizyczną i biologiczną oraz wyremontowano salę gimnastyczną przy ulicy Liczmańskiego.
Ważną datą w historii "piątki" jest 8 kwietnia 1946 gdy nadano jej nowe imię: Stefana Żeromskiego.
W 1947 roku nastąpiła zmiana na fotelu dyrektorskim - nowym dyrektorem został prof. Antoni Szwed (do tej pory stanowisko to piastowali Jan Schwarz, Andrzej Skurko i prof. Bolesław Wojtulewicz), który ze względu na liberalne prowadzenie nauczania został w 1949 roku "awansowany" na stanowisko w kuratorium. Jego miejsce zajął tymczasowo prof. Edward Kosztaluk a od 1952 - prof. Maria Mazurowa.
W latach 1950 - 1951 ujednolicono tryb nauczania, do szkoły uczęszczało wtedy już 490 uczniów. Ufundowany został także sztandar szkolny przez panią prof. Rachalską. Do roku 1961 mury szkolne opuściło 784 maturzystów.
W "piątce" rozwijały się także talenty aktorskie - za inscenizację "Niemców" L. Kruczkowskiego szkoła otrzymała nagrodę "Bursztynowej Maski".
Od 1 IX 1965 przestała funkcjonować szkoła podstawowa, a w 1966 szkoła otrzymała nowy sztandar. Nikt nie został absolwentem "piątki" w roku 1970, ponieważ wydłużono tok nauczania z trzech do czterech lat.
Coroczną nagrodę dla najlepszego maturzysty ustanowiono podczas obchodów srebrnego jubileuszu (1970). Pierwszymi laureatami tej nagrody zostali Żanna Bąk i Stefan Święciński. W latach 1968 - 1970 dyrektorem szkoły był Mieczysław Preis, a od 1970 do 1990 Henryk Stella.
Od roku 1990 uczniom przewodziły dyrektor Teresa Głuszczak oraz Maria Kowalska - wice dyrektor. Od tego roku ('90) nastąpił znaczny rozwój szkoły - jesteśmy uczestnikami wymian międzynarodowych, powstała nowoczesna sala informatyczna oraz siłownia przy sali gimnastycznej. Nowością są także klasy z wykładowymi językami: niemieckim i angielskim oraz o profilu informatycznym. Miejmy nadzieję, iż "piątka" będzie się przez długie lata cieszyć wspaniałą renomą.
We wrzesniu 2006 roku nastapiła zmiana na stanowisku Dyrektora szkoły. Funkcję odchodzacej na emeryturę pani Dyrektor Teresy Głuszczak przejęła pani Elżbieta Piszczek, niegdyś prowadzaca w "Piątce" lekcje chemii, a do 2006 roku piastująca funkcję wizytatora oświaty. Wicedyrektorką szkoły jest obecnie p. prof. Joanna Szymczak-Kolarz.
